Ο Δήμος Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη δεν χρειάζεται να σβήσει έναν ήρωα του 1821 για να τιμήσει έναν καλλιτέχνη.
Η πρόταση του δημάρχου Κωνσταντίνου Μαραγκάκη να μετονομαστεί η οδός Μάρκου Μπότσαρη σε οδό Γιώργου Μαζωνάκη, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, βρίσκεται ακόμη υπό εξέταση.
Δεν πρόκειται, επομένως, για οριστική απόφαση, αλλά για επιλογή που απαιτεί περίσκεψη.
Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ένας καλλιτέχνης μπορεί να αγαπηθεί και να τιμηθεί από τον τόπο του.
Άλλο, όμως, η αναγνώριση της μουσικής του προσφοράς και άλλο η αντικατάσταση του ονόματος ενός εμβληματικού αγωνιστή της Ελληνικής Επανάστασης.
Ο Μάρκος Μπότσαρης δεν είναι απλώς ένα όνομα σε μια πινακίδα.
Είναι σύμβολο αγώνα, αυτοθυσίας και ελευθερίας· μέρος της ιστορικής διαδρομής ενός έθνους που πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος για να αποτινάξει τον οθωμανικό ζυγό.
Η μνήμη του δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως διακοσμητικό στοιχείο του αστικού τοπίου, διαθέσιμο προς αντικατάσταση ανάλογα με τις εκάστοτε επιλογές της δημοτικής εξουσίας που ξεπερνάει πολλές φορές τα ορια.
Με ποια λογική πρέπει να σβήσει το όνομα ενός ήρωα της Επανάστασης για να τιμηθεί ένας σύγχρονος τραγουδιστής;
Δεν υπάρχουν άλλοι δρόμοι, πλατείες ή δημόσιοι χώροι στη Νίκαια που θα μπορούσαν να φέρουν το όνομα του Γιώργου Μαζωνάκη, χωρίς να θιγεί η ιστορική παρακαταθήκη του Μάρκου Μπότσαρη;
Οι δήμοι δεν διαχειρίζονται μόνο δρόμους και υπηρεσίες. Έχουν ευθύνη απέναντι στη συλλογική μνήμη, καθώς οι επιλογές τους διδάσκουν στις επόμενες γενιές ποιους θεωρούν άξιους να παραμένουν στη δημόσια συνείδηση.
Αν τα ιστορικά ονόματα αντικαθίστανται κάθε φορά που προκύπτει μια νέα πρόταση τιμητικής ονοματοδοσίας, τότε η Ιστορία μετατρέπεται σε διαπραγματεύσιμο μέγεθος και οι θυσίες των αγωνιστών σε προσωρινές καταχωρίσεις.
Δεν χρειάζεται να αντιπαραθέσουμε τον πολιτισμό στην Ιστορία ούτε να μειώσουμε τον Γιώργο Μαζωνάκη για να υπερασπιστούμε τον Μάρκο Μπότσαρη.
Χρειάζεται, όμως, να αναγνωρίσουμε ότι η τιμή προς έναν σύγχρονο καλλιτέχνη δεν πρέπει να προϋποθέτει την απομάκρυνση ενός εθνικού συμβόλου.
H εκτός σύμφωνα με τις επιταγές και τις οδηγίες της Νέας Τάξης Πραγμάτων δεν μας χρειάζονται ιστορικές μνήμες,θυσίες και κατορθώματα,και αλλάζουμε τους Ηρωες μας με νέους ‘’κατασκευασμένους’’ μεσα απο δημοτικά συμβούλια οπου κυριαρχεί η δυσοσμία της κοπριάς του αριστερόστροφου φασισμού.
Η κάθε δημοτική αρχή έχει δικαίωμα να προτείνει τρόπους τιμής για ανθρώπους που συνδέονται με την πόλη, αλλά και υποχρέωση να σταθμίζει την ιστορική βαρύτητα κάθε επιλογής και να ακούει την κοινωνία.
Αφού η διαδικασία απαιτεί εξέταση από την αρμόδια επιτροπή, απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και τις προβλεπόμενες εγκρίσεις, υπάρχει χρόνος για διάλογο και αναζήτηση μιας λύσης χωρίς αυτή την αντιπαράθεση.
Η Νίκαια μπορεί να τιμήσει τον Γιώργο Μαζωνάκη και να αναδείξει την καλλιτεχνική του διαδρομή, χωρίς να διαγράψει από τον χάρτη της το όνομα του Μάρκου Μπότσαρη.
Η Ιστορία δεν είναι αναλώσιμο υλικό της τοπικής αυτοδιοίκησης και τα ονόματα των ηρώων δεν είναι πινακίδες που αλλάζουν κατά βούληση.
Κύριε Δήμαρχε, τιμήστε τον Γιώργο Μαζωνάκη, αν το κρίνετε σωστό. Αλλά μην το κάνετε σε βάρος του Μάρκου Μπότσαρη.
Η Ελλάδα έχει ανάγκη να θυμάται την Ιστορία της, όχι να την αντικαθιστά.
Βασίλης Στίγκας
Πρόεδρος "ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ"
